Mijn naam is Wil Keltjens en ik ben ongeveer een half jaar na de oprichting bij dit koor gekomen. Ik hoorde over popkoor: “The Inspiration” van Miek (een ander koorlid) die erg enthousiast vertelde over de club en het soort muziek wat ze zongen. Zelf nooit gezongen zei ik: “Dat lijkt mij nou echt leuk, maar ik kan helemaal niet zingen!” Toch bleef het me bezighouden en de eerste woensdagavond die hierop volgde ben ik gaan ‘inzingen” en werd ik plotsklaps een SOPRAAN. Best moeilijk soms (als je nooit iets in de muziek hebt gedaan) maar na een sessie koorklassen van onze dirigent zijn de partituren nu een stuk helderder. We repeteren elke woensdagavond in het Raadhuis in Blerick en hebben regelmatig optredens in Venlo en omgeving.

Ik vind het lid zijn van dit koor een geweldig saamhorigheidsgevoel geven. Allemaal stuk voor stuk heel verschillende mensen die samen een nummer neerzetten, samen hard werken om het zo goed mogelijk te laten klinken. Ook al die verschillende meningen en inbreng van mensen is soms moeilijk maar ook juist heel erg inspirerend. Het eindresultaat moet toch altijd weer zijn dat alle leden met de neus dezelfde kant opstaan.

In een apart groepje hebben we zelfs gilets gemaakt die de uitstraling van de jaren 70 nog meer accentueren. Er is uiteraard heel wat water door de maas gestroomd eer dit project klaar was maar het resultaat mag er zijn. We mogen ons nu best laten zien. En zoals Ludwig van Beethoven eens stelde:

“EEN VALSE NOOT ZINGEN IS ONBELANGRIJK MAAR ZINGEN ZONDER PASSIE IS ONVERGEEFLIJK.”

Van onze leden...

Ook op 59 jarige leeftijd schroom ik nog altijd niet om een toontje hoger te zingen of om de beentjes van de grond te "gooien" ... op muziek uit m'n jeugdjaren.

Het is geen "The Voice" of "Holland got talent", maar ik ben bij The Inspiration omdat ik een team-lid wil zijn en geen individualist. Een lid van een gezellige ontspannen groep mensen die dezelfde interesse hebben en daaraan wekelijks werken op een leuke manier.

Het schijnt toch waar te zijn dat er in iedereen een zanger schuilt ... alleen moet de stem ietwat geschoold worden. Daarom wordt er "geschaafd en geschroefd" iedere week tijdens onze repetitie met een onvermoeibare dirigente die voldoende geduld heeft, zodat iedereen zich op z'n plaats voelt. De repetities zijn een soort muzikale oefeningen waar iedere stem geduldig herhaald-herhaald-herhaald wordt. We gaan door totdat het lied klinkt zoals de dirigente meent dat het behoord te moeten klinken. Soms gaat dat snel maar soms duurt het wel wat langere tijd. Maar desondanks vind ik het nooit saai, ook omdat het op afwisselende manieren gebeurd.

Het is voor mij, meer een uitdaging om te werken naar een redelijk tot zelfs mooi resultaat, en dat met vereende krachten.

Op het eind van het "liedje" komt dan een uitvoering. Deze zijn een paar maal per jaar. En iedere keer staan we daar weer allemaal met gezonde spanning in ons tenue. De ene keer lukt het beter dan een andere keer, maar we "vangen" elkander wel altijd op wanneer het iets minder klinkt. Dit hoort natuurlijk ook bij het groepsverband wat ik zoek bij een amateur-koor. Meestal zijn deze optredens erg leuk om te doen, ook door de subtiele bewegingen die bij de liedjes ingestudeerd worden. Dat maakt het geheel iets losser om naar te kijken, want tenslotte wil het oog ook iets.

Dat het oor van onze toeschouwers/ luisteraars naar behoefte wordt "gevoed", blijkt uit de uitnodigingen om ook elders te komen zingen en natuurlijk door het applaus van onze "fans". Een leuk resultaat is wat telt, daar doe je het toch ook voor!

Ik had al enige jaren gezongen bij een soortgelijk koor maar door zowel de gezamelijke interesse van de leden en de onderlinge gebondenheid hier, voelde ik me gelijk thuis bij The Inspiration.

Door het koor als inspiratie-bron voel ik me wekelijks zowel sociaal als muzikaal hardstikke lekker!

Peggy Theunissen.

Follow us on and .

Site doorzoeken

Eerstvolgende activiteiten